Herkenbaar?

Ik heb te veel gegeten. Ik eet vast mijn zorgen weg. Of toch niet?

Ik verlang ernaar om te eten als ik neerslachtig of ontmoedigd ben. Na een verhitte ruzie eet ik meer. Als ik mij angstig voel, merk ik soms opeens dat ik zit te eten.

Emotie-eter

De ‘emotie-eter’. Het voelt als iets logisch. Maar het blijkt dat mensen die zichzelf een emotie-eter noemen, bijvoorbeeld ook te veel eten als ze zich juist goed voelen. En omgekeerd: in laboratoriumexperimenten waarbij emotie-eters verdrietig werden gemaakt met een droevige film of herinnering, gaan ze doorgaans niet méér eten.

Het is natuurlijk een mooi excuus achteraf. Ik heb te veel gegeten, maar ja, ik voelde me ook zó ellendig. Emoties kunnen wel degelijk eetgedrag uitlokken, maar dat het alleen gebeurt als je je rot voelt, is moeilijk vol te houden.

Obesitas

In de jaren zestig van de vorige eeuw dook de ‘emotie-eter’ op als mogelijke verklaring van obesitas. Zwaarlijvigen zouden negatieve gevoelens niet goed kunnen onderscheiden van honger. Of ze zouden als kind zijn geconditioneerd om verdriet weg te eten met snoep en ander voedsel. Intussen ontstond er een complete industrie rond emotie-eten, met websites, televisieshows, hulpprogramma’s en vragenlijsten. Die lijken de mythische status van emo-eten vooral te bevestigen: kun je bij heftige emoties óók niet afblijven van de koektrommel.

Eetgedrag

Maar grijpen we allemaal weleens naar een zak M&M’s als we ons een beetje vervelend voelen? Is dat een stoornis?

En als jij nu toch zou zweren dat je een emotie-eter bent…. je hoeft je niet miskent of afgewezen te voelen. Kijk nog eens wat kritischer naar jezelf en jouw eetgedrag. Je hebt misschien wel het idee dat je je overeet als je je rot voelt.  Houdt dat eens bij. Hoe bewuster je met je eetgedrag bezig bent, des te gemakkelijker wordt het ook om eventuele problemen aan te pakken.

Hierbij hulp nodig? Neem vandaag nog contact op en wij bespreken graag uw mogelijkheden.